Forever in Your Arms

این فیلم خانوادگی با تصاویر آرام و حس نوستالژی، بیشتر از رویدادهای بزرگ، به لحظه‌های کوچک خانه می‌پردازد. بازی‌ها طبیعی‌اند و فضای اثر مثل ورق زدن آلبوم عکس است. تماشا برای کسانی که قصه‌های آرام و احساسی را ترجیح می‌دهند، پیشنهاد می‌شود. دوربین عجله ندارد و اجازه می‌دهد سکوت میز شام، حرف‌های نگفته را خودش بگوید. نسل‌ها کنار هم قرار می‌گیرند بدون اینکه قصه یکی را مقصر و دیگری را فرشته کند. موسیقی کم‌حجم است و رنگ‌ها گرم، پس حس «خاطرۀ قدیمی» ساختگی به نظر نمی‌رسد. اگر منتظر پیچش یا گره‌گشایی دراماتیک هستید، شاید آهسته بیاید. اگر حال یک قصۀ خانگی بی‌شتاب را دارید، تا آخر با شما می‌ماند و بعد از تیتراژ هنوز تصویر اتاق را در ذهن نگه می‌دارد.