End of Oak Street

انتهای خیابان اوک با فضای مرموز محله و نگاه کودکان، ترس را آرام و لایه‌لایه می‌سازد. به‌جای شوک‌های ارزان، روی حس ناامنی در خانۀ آشنا کار می‌کند. اگر سینمای رمزآلود خانوادگی را دوست دارید، این اثر حال‌وهوای خاصی دارد. خیابان در ظاهر معمولی است و همین عادی بودن، عنصر ترس را باورپذیر می‌کند. بچه‌ها شاهدند اما فیلم از نگاهشان سوءاستفاده نمی‌کند و بزرگ‌ترها هم راز را کامل در دست ندارند. نور شب و صدای خانۀ خلوت بیشتر از جلوه‌های ویژه کار می‌کنند. بعضی پاسخ‌ها تا آخر باز می‌مانند، که برای این فضا درست است. اگر پرش و جیغ ناگهانی می‌خواهید جای دیگری بروید؛ این فیلم ترس را مثل یک همسایۀ آرام در ذهن می‌نشاند و بعد از پایان هنوز کوچه را روشن نمی‌کند.